آشنایی با PMS و راه های مقابله با آن
سندرم پیش از قاعدگی (premenstrual syndrome) که به اختصار PMS نامیده می شود، عود دوره یی ترکیبی از تغییرات آزاردهنده فیزیکی، روانی یا رفتاری در ۷ تا ۱۰ روز پیش از شروع خونریزی قاعدگی است که در برخی از زنان مشاهده می شود و با فعالیت های اجتماعی و روابط خانوادگی تداخلاتی ایجاد می کند.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز    ،  تقریباً یک در صد زنان در سنین باروری با چنان شدتی مبتلابه PMS می شوند که باعث تهدید روابط شغلی بین فردی بیمار می شود. این علائم عبارتند از درد (انقباض و درد شکم، درد کمر، سردرد و خستگی)، آکنه، احتباس آب (تورم صورت و دست ها، تورم و دردناک شدن سینه) ، ولع نسبت به غذا به خصوص شکلات و سایر شیرینی ها، تشنگی شدید، اسهال، تغییرات روحیه (عصبانیت و افسردگی، احساس تنهایی، تحریک پذیری، گریه کردن)، حالت سوماتیزاسیون (احساس خفگی، درد قفسه سینه و احساس صدای زنگ در گوش ها) و واکنش های اتونومیک (عرق سرد، سرگیجه، ضعف و غش). دامنه این علائم از شکایات خفیف تا شدید تغییر می کند.

یکی از علل PMS تغییر پاسخ به دو هورمون اصلی تنظیم کننده سیکل قاعدگی یعنی استروژن و پروژسترون است، به ویژه هورمون استروژن که با اثر روی نوروترانسمیترهای مغز از جمله سروتونین باعث تغییرات روحیه می شود. اکثر داروهای ضدافسردگی از طریق افزایش سطح سروتونین مغز باعث بهبود روحیه می شوند. آواکادو، خرما، موز، آناناس و گوجه فرنگی منابع خوب سروتونین هستند.
    
ارتباط اصلی PMS و تغذیه مربوط به متابولیسم انرژی و وضعیت ویتامین ها و مواد معدنی است. به نظر می رسد دو هفته پیش از شروع قاعدگی میزان متابولیسم پایه افزایش پیدا می کند که به دنبال آن اشتها و انرژی دریافتی افزایش پیدا می کند.

بررسی های زیادی نشان داده است که زنان ده روز پیش از قاعدگی حدود سه هزار کیلوکالری در روز بیشتر از ده روز بعد از قاعدگی مصرف می کنند. در نتیجه زنانی که درصدد کنترل وزن هستند احتمالاً طی دو هفته بعد از قاعدگی راحت تر می توانند کالری دریافتی خود را محدود کنند. محدودیت کالری دریافتی طی دو هفته قبل از قاعدگی مشکل تر است زیرا آنها باید با یک پدیده هورمونی طبیعی که منجر به افزایش اشتها می شود، مقابله کنند.
    
یکی از علائم معمول PMS احتباس سدیم توام با احتباس آب است. برخی پزشکان به منظور دفع سدیم و آب اضافی داروهای مدر تجویز می کنند. باید توجه کرد که درمان با داروهای مدر (افزایش دفع ادرار) ممکن است باعث اتلاف مواد معدنی از جمله پتاسیم شود که می تواند علائم PMS را تشدید کند. پتاسیم قادر است نفخ و تورم ناشی از احتباس آب را کاهش دهد. انجیر، موز، سیب زمینی، آلو، قارچ، پیاز و گوجه فرنگی منابع خوب پتاسیم هستند.
    
تحقیقات بسیاری روی نقش ویتامین B6 در PMS انجام شده است. ارتباط PMS با کمبود ویتامین B6 ممکن است به این دلیل باشد که سطح هورمون هایی که برای عملکردشان به ویتامین B6 نیاز دارند، در زنان مبتلابه PMS نرمال نیست. در بررسی های تجربی، تعداد معدودی از افراد مبتلابه PMS به درمان با ویتامین B6 پاسخ مساعد داده اند اما بهبودهای مشاهده شده قابل توجه نبوده است.

نیازی به دریافت دوزهای بالای ویتامین B6 نیست زیرا دریافت چنین دوزهایی ممکن است مخاطراتی به همراه داشته باشد. در یک بررسی مشخص شد که دریافت مکمل ویتامین E در بهبود درد سینه ناشی از PMS موثر است. بنابراین احتمالاً کمبود ویتامین E باعث PMS نمی شود، اما می تواند علائم مرتبط با دوران قاعدگی را تشدید کند.
    

 پژوهش ها نشان داده است که مکمل هایی مثل کلسیم و منیزیم با تخفیف عوارض PMS همراه بوده است. منیزیم باعث کاهش تورم، احتباس آب و افزایش وزن و تخفیف درد سینه می شود.

کلسیم نیز باعث کاهش اختلالات روحیه ناشی از PMS، احتباس آب، میل به غذا و درد می شود. بنابراین در زنان مبتلابه PMS اولین گام برای کاهش علائم PMS اطمینان از دریافت کافی مواد مغذی است. مصرف چای و قهوه با PMS ارتباط قوی دارد. به نظر می رسد علائم PMS در زنانی که چای و قهوه بیشتری می نوشند، شدیدتر باشد.

شواهد نشان می دهند که احتمالاً کافئین در این رابطه نقش دارد. در یک بررسی مشخص شده است که مصرف نوشیدنی های حاوی کافئین با افزایش علائم PMS همراه بوده است. بنابراین بهتر است زنانی که مبتلابه PMS هستند، مدتی مصرف نوشیدنی های حاوی کافئین را محدود کنند تا مشخص شود که آیا با محدودیت کافئین علائم PMS در آنها بهبود می یابد یا خیر. 
    
واضح است که افراد مبتلابه PMS بهتر است به تمام عوامل شیوه زندگی خود توجه کنند زیرا رژیم غذایی تنها یکی از عوامل موثر بر PMS است. خواب کافی، فعالیت بدنی و کنترل استرس عوامل دیگری هستند که می توانند در این امر نقش داشته باشد. همچنین افزایش مصرف غلات سبوس دار، فرآورده های لبنی کم چرب و سبزیجات برگ سبز و میانه روی در مصرف نمک و کافئین توصیه می شود.

علائم سندرم پیش از قاعدگی چیست؟

شایعترین شکایات یا نشانه های سندرم پیش از قاعدگی موارد زیر هستند:

تغییرات خلق و اثرات روانی آن:

تحریک پذیری-دستپاچگی (نا آرامی)-فقدان کنترل-پرخاشگری-بر آشفتگی

بی خوابی-مشکل در تمرکز-سستی-افسردگی-خستگی شدید-احتباس مایعات-ورم-اضافه وزن های ماهیانه-کاهش حجم ادراد

احساس پری و درد در پستانها-مشکلات تنفسی-آلرژی ها-عفونت ها-شکایات چشمی-اختلالات بینایی-التهاب ملتحمه-علائم گوارشی-نفخ کردن

یبوست-تهوع-استفراغ-تغییر اشتها-احساس سنگینی یا فشار در لگن-کمر درد-مشکلات پوستی-جوش صورت-التهاب پوستی عصبی (التهاب پوست به همراه خارش)-تشدید سایر مشکلات پوستی

 نشانه های عصبی یا عروقی-سردرد-سرگیجه-سنکوپ (غش کردن)-کرختی، خارش، سوزش یا افزایش حساسیت بازوها و پاها-کوفتگی سریع-تپش قلب

چند دستور برای رژیم غذائی :

روزانه شش وعده غذا بخورید این برنامه شامل سه وعده غذای اصلی به علاوه غذای سبک ساعت ۱۰ صبح ، عصرانه و غذای سبک قبل از خواب می شود . اگر تا کنون برنامه غذایی شما به جز این بوده است آن را ترک کنید و فقط وعده های غذائی کوچک بخورید . پیشنهاد ما این است که خانمهایی که نمی خواهند وزن خود را کاهش دهند یا نیاز به کاهش وزن ندارند کالری مصرفی خود را به ۱۵۰۰کالری ( رژیم سبک ) در روز کاهش دهند و خانمهایی که نیاز به کاهش وزن دارند کالری مصرفی خود را به ۱۰۰۰ کالری ( رژیم متوسط ) در روز محدود نمایند .

سایر توصیه های غذائی :

از مصرف چربیهای اشباع نشده خودداری نمائید .

نمک – هر چه کمتر بهتر – نوشیدنیهای آماده و گازدار درصد نمک بالایی دارند .

از مصرف کافئین ، قهوه ، چای ، کولا ، شکلات خودداری نمائید . ( مصرف قهوه بدون کافئین ضرری ندارد )

مصرف سبزیجات پهن برگ ( مانند کاهو ) و نیز غلات را افزایش دهید .

مصرف گوشت قرمز را به حدود ۱۰۰ گرم در روز و مجموع پروتئین مصرفی را به حدود ۱۲۰ گرم برای رژیم های غذایی ۱۰۰۰ کالری یا ۲۰۰ گرم در رژیم های غذایی ۱۵۰۰   کالری کاهش دهید برای تأمین پروتئین ، ماهی ، گوشت سفید و غلات مناسب هستند .

نظر ها

افزودن جدید

نوشتن نظر
نام:
ایمیل:	اعلام نکردناعلام کردن
عنوان:
	کد آنتی اسپم نمایش داده شده در عکس را وارد کنید.

3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."